Europa przyjęła z powszechną wielką radością i ulgą akt kapitulacji niemieckiej III Rzeczy oznaczający zakończenie z dniem 8 maja 1945 roku II wojny światowej. Wszyscy czekali na tę chwilę przez długich 6 lat tej najokrutniejszej wojny w dziejach świata.
Polska z jednej strony dzieliła radość końca wojny, bo wracała nadzieja, że będzie można zacząć nowe życie w pokoju, bez krwi i śmierci, bez obozów koncentracyjnych, bez pożogi, zniszczeń i strachu, z drugiej jednak strony zwycięstwo nad niemieckim faszyzmem miało dla naszej Ojczyzny gorzki smak. Mimo zbrojnego heroicznego oporu od pierwszych dni wojny, tragizmu napaści przez niemieckiego i sowieckiego okupanta z 1 i 17 września 1939 roku, mimo bezprzykładnego bohaterstwa polskich żołnierzy na wszystkich frontach II wojny światowej i wielkiego wkładu w pokonanie hitlerowskich Niemiec, mimo ogromnych ofiar Polska została zdradzona, oddana sowieckiej strefie wpływów i pozbawiona szans na prawdziwą powojenną niepodległość.
Tak potoczyły się nasze polskie losy. To wszystko nie może nas jednak dzisiaj osłabiać. Przeciwnie, 80 lat po zakończeniu koszmaru wojny nasze historyczne doświadczenie i wynikająca z niego narodowa patriotyczna świadomość powinny być dla nas źródłem mądrości i siły oraz umacniać naszego ducha i postawy w służbie Ojczyźnie i Jej przyszłości.
Nie dajmy zmarnować Polski, tak jak nie pozwolili na to nasi przodkowie.
Nigdy więcej wojny!
Niech żyje wolna i niepodległa Rzeczpospolita!